هدف: آزمونهای الکترونیکی یکی از پیامدهای نفوذ فناوری به قلمرو آموزش است که در کشور ایران نیز به مرور استفاده از آن در حال افزایش است. این امر می تواند دربردارنده مشکلات و موانعی باشد که هدف اصلی این تحقیق بررسی آسیب شناسانه اجرای آزمون های الکترونیکی در ایران است. روش: روش تحقیق توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان و داوطلبان آزمونهای الکترونیک زبان انگلیسی تافل در سال 1393 می باشد.از میان جامعه آماری به روش سرشماری 102 نفر از داوطلبان و 25 نفر از کارکنان مرتبط با برگزاری آزمون های الکترونیکی انتخاب شدند. ابزارهای گرداوری داده ها شامل دو پرسشنامه محقق ساخته شامل گویه هایی در مورد جنبه های مختلف آزمون الکترونیکی است. داده ها با کمک نرم افزار آماری spss و با اعمال روش های آماری تی تک گروهی و فریدمن مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: آسیب های اجرایی آزمون الکترونیکی از دیدگاه داوطلبان به ترتیب وضعیت شامل «نگرش به آزمون الکترونیکی»، «محتوای آزمون»، «بازخورد سریع، دقیق و مفید»، «آموزش و آمادگی داوطلبان»، «پاسخگویی دست اندرکاران برگزاری»، «امنیت آزمون»، «فضای فیزیکی اجرای آزمون»، «مسائل فنی سخت افزاری و نرم افزاری»، طبقه بندی کرد. همچنین مشکلات به ترتیب بدترین وضعیت از دیدگاه دست اندرکاران آزمون های الکترونیکی تافل شامل: «هزینه های اجرا»، «سواد دیجیتالی داوطلبان»، «نگرش کارکنان»، «انگیزش کارکنان»، «مسائل حقوقی»، «بازخورد»، «نظارت بر اجرا»، «آشنایی کارکنان با آزمون»، «هماهنگی و برنامه ریزی در اجرا»، «مسائل امنیتی»، «فضای اجرای آزمون»، «مسائل فنی آزمون»، است. نتیجه گیری: آزمونهای الکترونیکی دارای مزیت های زیادی هستند اما در اجرای آنها آسیب های مختلفی شناسایی شده است که لازم است به مرور زمان اصلاح شوند.

«آموزش الکترونیکی»، به عنوان یکی از ثمرات توسعه دانش الکترونیک، نقش چشم گیری در پیشرفت فرایند آموزش داشته است. «آموزش الکترونیکی»، به معنای فرایند یاری رسانی به متربّی، با بهره گیری از دانش و ابزارهای الکترونیکی، جهت شکوفاسازی ظرفیت های انسانی یا اصلاح صفات و رفتار او، شامل مجموعه مراحل طولی و فعالیت های عرضی بوده که حسب شرایط بیرونی و ویژگی های درونی، آثار مثبت و پیامدهای منفی در پی دارد.«آزمون الکترونیکی» به عنوان یک فعالیت ذیل مرحله «ارزیابی الکترونیکی»، همواره جایگاه قابل توجهی در فرایند «آموزش الکترونیکی» داشته است. این فعالیت مهم، چالش ها و آسیب های خاص خود را داشته که یکی از مؤثرترین این چالش ها، «اضطراب» است.گرچه در زمینه موضوع شناسی، آثار و مستندات مستقل متعددی، پیرامون «اضطراب» و «آزمون الکترونیکی» وجود دارد؛ اما پژوهشی مستقل در زمینه تحلیل فقهی اضطراب و ارائه راهکارهای تربیتی جهت اصلاح یا کاهش آسیب های اضطراب در آزمون الکترونیکی یافت نشد.اضطراب، وصف یا حالتی است که مستقلاً نمی‎تواند موضوع حکم شرعی باشد؛ اما افعالی مانند تحمیل و تحمّل اضطراب، قابل بررسی فقهی با دو رویکرد فقه فردی و حکومتی می‎باشد. چنانچه تحمیل و تحمّل اضطراب در آزمون الکترونیکی، مستلزم ضرر معتنا به عقلائی و عرفی یا هلاکت باشد، مستند به قاعده "لاضرر"، تحمیل و تحمّل اضطراب، حرام است؛ مگر اینکه، قواعد یا عناوین ثانویه، مانند اضطرار در این مقام، حاکم باشد.راهکارهای عملیاتی جهت بهبود وضعیت اضطراب، در آزمون الکترونیکی و نیز کاهش آسیب های آن، قابل پیشنهاد است که مهم‎ترین آنها ذکر و یاد خداوند متعال است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف اصلی این تحقیق آسیب شناسی برگزاری آزمون های الکترونیکی دانشگاه پیام نور است که به روش تحقیق توصیفی - پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری این تحقیق، همه کارکنان و دانشجویان دانشگاه پیام نور در سال 1393 بوده است. از میان جامعه آماری مذکور به روش خوشه ای و هدفمند 340 نفر از دانشجویان و 120 نفر از کارکنان مرتبط با برگزاری آزمون های الکترونیکی انتخاب شدند. ابزار گرداوری داده ها، دو پرسشنامه محقق ساخته شامل گویه هایی در مورد جنبه های مختلف آزمون الکترونیکی بود. داده ها با نرم افزار اس پی اس اس و با اعمال روش های آماری تی تک گروهی و فریدمن، تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آسیب های اجرای آزمون الکترونیکی از دیدگاه دانشجویان به ترتیب شامل، آموزش و راهنمایی دانشجویان، نگرش دانشجویان، محتوای آزمون، پاسخگویی مسوولان برگزاری، بازخورد سریع، دقیق و مفید، فضای فیزیکی اجرای آزمون، مسائل فنی سختافزاری و نرم افزاری است. همچنین از دیدگاه کارکنان، آسیب ها به ترتیب شامل، فضای فیزیکی اجرای آزمون، سواد دیجیتالی دانشجویان، نگرش کارکنان، هزینه های اجرا، هماهنگی و برنامه ریزی در اجرا، مسائل حقوقی، انگیزش کارکنان، مسائل فنی آزمون، بازخورد، آشنایی کارکنان با آزمون، نظارت بر اجرا و مسائل امنیتی بود.

زمینه و اهداف: استفاده از اینترنت و فناوری های چندرسانه ای، یادگیری سنتی را به سمت یادگیری الکترونیکی سوق داده است که این امر استفاده از روش های نوین ارزشیابی را جهت سنجش فراگیران اجتناب ناپذیر می کند. دانشگاه پیام نور از سال 1391 بسیاری از آزمون های پایان ترم را به صورت الکترونیکی برگزار می کند. از همین منظر هدف تحقیق حاضر، بررسی کیفیت آزمون های الکترونیکی این دانشگاه و تاثیر آن در میزان رضایت دانشجویان است.روش ها: روش پژوهش همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه پیام نور فرخ شهر که در نیمسال اول تحصیلی1393-1392، تعداد آن ها 682 نفر بوده است. حجم نمونه، با استفاده از جدول مورگان 250 نفر برآورد شد. روش نمونه گیری، خوشه ای چند مرحله ای است. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته با ضریب پایایی 0.92 است. همچنین تجزیه وتحلیل داده ها به کمک نرم افزار آماری Spss 20 انجام شده است.یافته ها: نتایج این پژوهش نشان می دهد بین میزان رضایت دانشجویان و کیفیت آزمون های الکترونیکی (کیفیت معیارهای ارزیابی، کیفیت یادگیری و کیفیت روش های نوین یادگیری) رابطه مثبت معنادار وجود دارد (p<0.01). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که ابعاد مختلف کیفیت آزمون ها می تواند 21 درصد از رضایت دانشجویان را پیش بینی نماید.نتیجه گیری: نتیجه نهایی پژوهش حاضر این است که هر چه میزان کیفیت آزمون های الکترونیکی بیشتر باشد میزان رضایت دانشجویان از این آزمون ها بیشتر می شود. در مجموع نتیجه پژوهش تاثیر مثبت کیفیت بر رضایتمندی است.

آزمون های ارزشیابی پیشرفت یاد گیری، فعالیتی هدفمند و ابزاری مهم برای ارزشیابی دانش و مهارت های زبانی در برنامه ریزی درسی آموزش زبان به شمار می روند. این آزمون ها که با هدف تعیین میزان پیشرفت و یا پس رفت زبان آموزان در یادگیری مطالب درسی و نیز با تشخیص مشکلات احتمالی در فرایند یادگیری، طراحی و اجرا می شوند، متناسب با اهداف یادگیری و شیوه های آموزش زبان از تنوع برخوردارند. مقاله حاضر ضمن بررسی اهداف و کارکرد آزمون های ارزشیابی پیشرفت یادگیری در بستر آموزشی متعارف و نیز معیارهای کلی در طراحی آنها، استفاده از این آزمون ها را در بستر اینترنت، با تحلیل سایت آموزش زبان آلمانی «passwort Deutsch» مورد تحلیل قرار می دهد.

در فضای رقابتی امروز، کشورهایی پیشتازند که با به کارگیری ابزارهای نوین، فعالیت های تجاری را سریع تر و کم هزینه تر کنند. پنجره واحد تجاری الکترونیکی یکی از این ابزارها است که برای بازرگانان این امکان را فراهم می سازد تا به جای مراجعه به نهادهای مختلف دخیل در امر صادرات و واردات و تکمیل فرم های مختلف الشکل، تنها به یک مرجع واحد مراجعه کرده و با تکمیل فرم های متحدالشکل، کالاها را با زمان و هزینه  کم تری صادر یا وارد کنند؛ بنابراین، هزینه تمام شده محصولات، کاهش یافته و قدرت رقابتی بنگاه های داخلی در مواجهه با رقبا افزایش می یابد. بی تردید، تاسیس و کارایی این نهاد به بستر حقوقی مطمئنی نیاز دارد، اما در حال حاضر، نظام حقوقی ایران، فاقد ابزارهای حقوقی کافی و روشن است. از آنجا که تاکنون جنبه های حقوقی این نهاد در ادبیات ایران بررسی نشده است، لذا بخش نخست این مقاله به بیان مفهوم و مزایای پنجره واحد تجاری، بخش دوم به بیان ابعاد حقوقی موضوع و بخش سوم به نارسایی های حقوق ایران پرداخته و در پایان، بر اساس تجربیات حقوقی چند کشور موفق مانند مالزی و کره جنوبی، راهکارهای روشنی به قانونگذار و دستگاه های اجرایی ذینفع ارائه می شود.